Postulat nr 5 - Bezpłatne przejazdy komunikacją miejską dla uczniów szkół średnich na terenie Lęborka

W maju 2018 roku  Miasto Lębork zwolniło uczniów szkół podstawowych i przedszkolaków z opłat za przejazd autobusami ZKM-u. Dziś każde dziecko z Lęborka może przez cały rok korzystać bezpłatnie z komunikacji. Mogą to robić także uczniowie pobliskich gmin uczący się w szkołach podstawowych na terenie Lęborka. Wystarczy pokazać legitymację szkolną.

Bezpłatne przejazdy nie obejmują niestety uczniów szkół średnich podlegających pod Starostwo Powiatowe w Lęborku. W lęborskich szkołach ponadpodstawowych uczy się około 2500 uczniów. Część z nich nie musi korzystać z autobusów. Inni aby dostać się do szkoły muszą pokonać wiele kilometrów. Możliwość bezpłatnego poruszania się po mieście to nie tylko dojazd do szkoły, ale także dojazdy na obowiązkowe praktyki zawodowe czy zajęcia pozalekcyjne. Podobne inicjatywy nie są rzadkością w innych miejscach w kraju. Dziś Powiat Lęborski dopłaca już połowę kosztów dojazdu do niektórych szkół.

Bezpłatny transport mógłby być atutem Lęborka w pozyskiwaniu uczniów z gminy Łęczyce, Sierakowice, Potęgowo czy Główczyce. Miasto jest w trakcie budowy Lęborskiego Węzła Przesiadkowego przy dworcu kolejowym. Zapewni on komfortowe warunki dla osób przyjeżdżających komunikacją zbiorową do naszego miasta. Zwolnienie uczniów z opłat za bilety to ulga dla ich kieszeni, zwiększenie mobilności i po części ograniczenie ruchu samochodowego na rzecz komunikacji publicznej.

Postulat nr 4 - Stworzenie systemu wsparcia dla opiekunów rodzinnych osób starszych i niepełnosprawnych

Jednym z punktów mojego programu wyborczego jest Otworzenie w szpitalu w Lęborku Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego przynajmniej dla 20 pacjentów po udarach, przewlekle chorych. Powstanie takiego miejsca, czy budowanego z wielkim wysiłkiem przez organizację pozarządową hospicjum stacjonarnego nie rozwiąże wszystkich problemów osób potrzebujących.

Nie ma tygodnia, by na kolejną rodzinę w powiecie lęborskim nie spadł obowiązek zaopiekowania się schorowaną matką, ojcem czy innym członkiem rodziny (np. po udarze, wylewie, złamaniu, Alzheimer). Przywiązani do łóżek opiekunowie rodzinni, najczęściej kobiety wypalają się psychicznie i fizycznie. Nie ma dla nich grupy wparcia, szkoleń z opieki nad osobą leżącą, czy finansowanej przez samorząd tzw. opieki wytchnieniowej. Pilnując członka rodziny przez 24 godziny, 7 dni w tygodniu nie mają czasu wyjść po zakupy, do lekarza nie mówiąc o urlopie czy chwili wytchnienia.

Opieka nad osobą zależną (nie tylko starszą, ale też młodą czy dzieckiem) spada często nagle. Wraz z wypisem ze szpitala rodzina chorego musi uzyskać pełną informację gdzie może liczyć na konkretne wparcie. Poruszanie się w gąszczu przepisów, instytucji nie jest łatwe. Problem będzie się nasilał, liczba osób starszych rośnie. Nie zostawiajmy ich i ich rodzin samym sobie…

Postulat nr 3 - „Matura to nie bzdura” – wdrożenie programu mającego na celu podwyższyć w ciągu 5 lat zdawalność matur w powiecie lęborskim

Czy wiecie, że średnia zdawalność matur w powiecie lęborskim w roku 2017 to około 75%? Czy wiecie, że są szkoły w naszym mieście w których maturę zdaje niecałe 60% uczniów? Najwięcej maturzystów odpada na matematyce.

Jako dorośli jesteśmy odpowiedzialni by zapewnić młodym ludziom jak najlepszy start w życie. Podejmijmy działania by poprawić przygotowanie absolwentów lęborskich szkół ponadpodstawowych do matury, szczególnie w przedmiotach ścisłych. Podejmijmy twarde zobowiązanie, by podczas nadchodzącej 5-letniej kadencji każdego roku, średnio jedna klasa więcej była w stanie pozytywnie zdać egzamin dojrzałości.  W roku 2017 na 472 absolwentów podchodzących do matury aż 116 osób jej nie zdało.

Z udziałem fachowców, praktyków, przygotujmy program, dzięki któremu wzrośnie zdawalność matur. Niemożliwe? W roku 2017 powiat lęborski w rankingu zdawalności matur spadł na 12. pozycję na 20 powiatów w województwie. Z pewnością nie jesteśmy gorsi od powiatu starogardzkiego, kartuskiego, kwidzyńskiego, bytowskiego czy człuchowskiego. Tamtejsi uczniowie w zeszłym roku wypadli lepiej.

Matura to przepustka w dorosłość, szansa na skończenie studiów teraz, czy za kilka lat, a także  możliwość zdobycia uprawnień zawodowych czy lepszej pracy. A przecież zdanie matury to nie wszystko. Wysoki wynik egzaminu otwiera drzwi do dobrych uczelni i kierunków. Dodatkowe zajęcia w szkole pod kątem matur i systemowe uregulowanie zasad takiego wsparcia to konkrety gest w kierunku młodych ludzi. Matura to nie bzdura! To poważna sprawa!

Postulat nr 2 - Stworzenie w lęborskim szpitalu Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego

Jednym z punktów mojego programu wyborczego jest otworzenie w szpitalu w Lęborku Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego przynajmniej dla 20 pacjentów po udarach, przewlekle chorych. Powstanie takiego miejsca, czy budowanego z wielkim wysiłkiem przez organizację pozarządową hospicjum stacjonarnego nie rozwiąże wszystkich problemów osób potrzebujących.

Nie ma tygodnia, by na kolejną rodzinę w powiecie lęborskim nie spadł obowiązek zaopiekowania się schorowaną matką, ojcem czy innym członkiem rodziny (np. po udarze, wylewie, złamaniu, Alzheimer). Przywiązani do łóżek opiekunowie rodzinni, najczęściej kobiety wypalają się psychicznie i fizycznie. Nie ma dla nich grupy wparcia, szkoleń z opieki nad osobą leżącą, czy finansowanej przez samorząd tzw. opieki wytchnieniowej. Pilnując członka rodziny przez 24 godziny, 7 dni w tygodniu nie mają czasu wyjść po zakupy, do lekarza nie mówiąc o urlopie czy chwili wytchnienia. Opieka nad osobą zależną (nie tylko starszą, ale też młodą czy dzieckiem) spada często nagle. Wraz z wypisem ze szpitala rodzina chorego musi uzyskać pełną informację gdzie może liczyć na konkretne wparcie. Poruszanie się w gąszczu przepisów, instytucji nie jest łatwe. Problem będzie się nasilał, liczba osób starszych rośnie. Nie zostawiajmy ich i ich rodzin samym sobie…

Postulat nr 1 - Przeznaczenie pomieszczeń po likwidowanym Domu Dziecka przy ul. Okrzei na Osiedlowy Klub Seniora

Ponad 7.000 osób w mieście Lęborku to seniorzy. To aż 20% mieszkańców i ta liczba w kolejnych latach będzie rosnąć. Co robią seniorzy na co dzień podczas swojej jesieni życia? Jak mogą ciekawie spędzić czas? Nie ma tych ofert w naszym mieście za wiele, a do południa nie ma praktycznie żadnej… Tyle mówi się o starzejącym społeczeństwie i potrzebach ludzi starszych. Trzeba działać!

W centrum miasta, przy ulicy Okrzei trwa likwidacja Domu Dziecka. Przeniesiony on zostanie do Nowej Wsi Lęborskiej. Powstaną tam zgodnie z nowymi przepisami dwa mniejsze budynki. Co stanie się z budynkiem z dużym fragmentem zieleni w centrum miasta? Kolejne grodzone osiedle? Musimy coś zostawić przyszłym pokoleniom i zachować cenną działkę jako własność powiatu. Naszemu miastu potrzebne są nie tylko nowe mieszkania, ale też dobrze zlokalizowane miejsca na cele publiczne. Zostawmy wolne przestrzenie z perspektywą zagospodarowania za 5 czy nawet 10 lat.  Nie można wszystkiego sprzedać, zabetonować i zamurować.

Dlatego postuluję by w porozumieniu z Miastem otworzyć w tym miejscu Osiedlowy Klub Seniora – miejsce spotkań, rozrywki, wspólnego spędzania czasu, nauki i zabawy.

W obrębie 600 metrów od miejsca przyszłego Osiedlowego Klubu Seniora znajduje się wiele osiedli: Słowackiego, Wojska Polskiego, Legionów Polskich, Wysockiego, Emilii Plater, Jagiellońska, 1 Maja, Czołgistów, Armii Krajowej, Warszawska, Grunwaldzka, Boh. Monte Cassino (dawna 10 marca) czy rtm. Pileckiego (dawna Jedności Robotniczej) W pobliżu są przystanki autobusowe.

Przy Domu Dziecka funkcjonuje Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna. Pomoc znajdują tam  dzieci z problemami w szkole, w zachowaniu, dzieci z dysfunkcjami czy mali niepełnosprawni. Jest ich coraz więcej. Poradnia obsługuje cały powiat. Przenosiny Domu Dziecka to także okazja do zwiększenia metrażu Poradni. Funkcjonowanie jej w sąsiedztwie ze spokojnymi seniorami w zielonym miejscu to optymalne rozwiązanie.